Nafnritun - fjöldi stafbila
Einungis er hægt að birta 31 stafbil í tölvukerfum Þjóðskrár Íslands. Sé nafn lengra en 31 stafbil þá þarf að stytta það til þess að unnt sé að skrá það í þjóðskrárkerfið. Ekki er verið að stytta né breyta nafninu heldur einungis birtingarmynd þess í þjóðskráarkerfinu. Til að mynda eru vegabréf og vottorð ávallt gefin út með fullu nafni einstaklings óháð fjölda stafbila. Sé þörf á að stytta nafn er slíkt gert að höfðu samráði við hlutaðeigandi aðila og í samræmi við reglur nr. 1025/2011 um skráningu nafna þegar ekki er unnt að skrá nafn manns að fullu í þjóðskrá og ekki næst samkomulag um hvernig með skuli fara.
Fram til ársins 1986 voru stafbil fyrir nöfn einungis 23 bil og því hugsanlegt að nöfn einstaklinga séu ekki fullskráð í Þjóðskrá þótt það sé mögulegt. Hægt er að óska eftir breytingu á nafnritun vegna þessa.
Eyðublöð vegna nafngjafar og breytinga á mannanöfnun
Nafnritun í þjóðskrá – erlend staftákn og stafmerki
Erlendir bókstafir eru ekki skráðir í þjóðskrá, hvorki nafn né heiti á fæðingarstað. Til erlendra staftákna teljast öll staftákn sem ekki eru í íslenska stafrófinu sbr. 4 kafla ÍST 130:2004 og íslenskt stafróf.
Íslenskt stafróf: a, á, b, c, d, ð, e, é, f, g, h, i, í, j, k, l, m, n, o, ó, p, q, r, s, t, u, ú, v, w, x, y, ý, z, þ, æ, ö
Í þessu felst jafnframt að stafmerki (diacritical Marks) sem tilheyra ekki íslenska stafrófinu eru ekki skráð í þjóðskrá hvort sem heldur er í nafnasvæði eða fæðingastað. Stafmerki eru t.d. yfirsett (å ä ô Ť à), undirsett (ḙ Ļ ţ) og (hliðsett ʼn Ľ ť) og fleiri en eitt merki geta fylgt tilteknum staf, t.d. yfir- og undirsett merki í senn (ặ). Stafir geta verið strikaðir (Ł Ŧ) og strípaðir (ı) og til eru staflímingar (ij oe). (Heimild: Stafróf og stafrófsröð. (Apríl 2011). Árnastofnun Magnússonar).
Skráning nafna og staða sem innihalda stafi og stafmerki sem ekki eru í íslenska stafrófinu byggir á umritunarreglum í samræmi við staðlana Latin-1(ISO/IEC JTC1 8859-1) og ICAO Doc.9303 Part Machine Readable Passports, Volume 1, Appendix 9 to Section IV (A). Dæmi: Å er ritað AA, Ä er ritað AE og Œ er ritað OE. Undantekning frá notkun áðurnefnda staðla við umritun er danskt Ø en það er umritað í Ö í stað O.
Ávallt hefur verið lögð áhersla á að skrá einungis stafi í íslenska stafrófinu í þjóðskrárkerfið. Hins vegar eru nokkur dæmi um að vikið hafi verið frá þeirri meginreglu frá því að skráin var tölvuvædd árið 1986 og finnast því nokkur stafmerki í skránni sem ekki eru í íslenska stafrófinu. Slík frávik eru þó afar fá miðað við fjölda nafnafærsla í þjóðskrárkerfinu. Núverandi verklagsreglur heimila ekki frávik frá ofangreindum reglum. Þjóðskrárkerfið styður ekki við aðrar stafatöflur en íslenskar þ.e. ekki eru til skilgreindar færslur fyrir erlend tákn þannig að hvert þeirra eigi einkvæma tölu (sæti) og heiti. Skilgreindur vörpunarstaðall þ.e. hvernig túlka eigi erlend stafatákn og varpa þeim í stafatöflu þannig að röðun og endurheimt verði rétt eða skilvirk er ekki til staðar.